Zestig jaar, dat betekent dus kennismaking met het Dagboek in 1949. Ik weet het nog heel goed. In mijn derde jaar las ik voor de literatuurlijst bij het tentamen Nederlandse Literatuurgeschiedenis van de Middeleeuwen tot 1900 als één van de 450 verplichte teksten Willem de Clercq naar zijn Dagboek, geschreven door Allard Pierson en De Clercqs jongste kleindochter, in twee delen, Haarlem 1888. Het bestaat uit grote fragmenten uit het Dagboek en uit correspondentie van De Clercq met verbindende tekst van Pierson, vaak in de vorm van commentaar. Het was een ontdekking, ik was diep onder de indruk van De Clercq, zijn levendige geest, zijn gevoeligheid en zijn vroomheid. Dat is altijd zo gebleven, ook toen ik zijn geschriften beter had leren kennen.’

Problemen met financiering, een sterk toegenomen onderwijsdruk, steeds minder tijd voor onderzoek en een te beperkte zichtbaarheid in de samenleving. Dit is een greep uit de problemen van de geesteswetenschappen die de commissie Cohen beschrijft in het vorig jaar verschenen rapport Duurzame Geesteswetenschappen. Dit rapport is het resultaat van de in 2007 door minister Plasterk ingestelde commissie Nationaal Plan toekomst geesteswetenschappen.

Er zijn mensen die vanuit heel Nederland speciaal naar Zwolle reizen om een staatslot te kopen, aangezien bij een tabakszaak daar de kans op een flinke geldprijs het grootst zou zijn. Het is wat je noemt een selffulfilling prophecy: als maar genoeg mensen die reis naar Zwolle ondernemen dan vallen daar inderdaad de meeste prijzen.

Er is nauwelijks verschil in intellectuele bagage tussen leraar en leerling. De intelligente, geïnteresseerde leerling is zelfs menige jonge leerkracht de baas. De leraar is partner geworden in het leren, hij creëert voorwaarden. Een inhoudelijk tamelijk armzalige figuur’, ventileert een oudere leraar via een ingezonden brief in Trouw van 25 januari 2005.

Sinds de hele wereld in dag- en weekbladen vernomen heeft, dat voor duizenden katholieke priesters all over the world de natuur sterker is dan de leer, kan iedereen weten, dat het celibaat eerder een duivelse list is dan een goddelijke zegen. 'Een priester is niet van plastic', schreef Frank Westerman in NRC Handelsblad van 11 juni 2004.

Nederlandse taal en cultuur doceren aan de universiteit van Coïmbra: ik vind het een voorrecht! Coïmbra ligt in het midden van Portugal, heeft iets meer dan 100.000 inwoners en de universiteit met haar ruim 20.000 studenten is heel belangrijk voor de stad. Het is één van de oudste universiteiten van Europa (opgericht in 1290) en de gebouwen waar het bestuur en de rechtenfaculteit in huizen, waren ooit een koninklijk paleis. De letterenfaculteit is weliswaar geen oud paleis, maar is toch speciaal. Het maakt deel uit van een complex dat gebouwd is in de jaren veertig van de vorige eeuw.

Nini Hoiting zei eens in een interview over gebarenschrift, in NRC Handelsblad (Berthold van Maris, 1 juli 2007, Wetenschap & Onderwijs): 'Toen we ermee begonnen, braken er discussies uit over ongelofelijk veel dingen. Wat doen we met gezichtsuitdrukkingen? Ontkennen doe je zo: hoofd schudden plus gefronste wenkbrauwen, én je duwt je onderlip wat omhoog.'

Het gedicht 'Vertrek van dochters' (1982) van Rutger Kopland als aanleiding voor verdere overpeinzing.

Suzanne Aalberse, Inflectional Economy and Politeness. Morphology-internal and morphology-external factors in the loss of second person marking in Dutch. Utrecht LOT dissertation series, 2009. ISBN 978-90-78328-85-8.

Saskia Pieterse, De buik van de lezer. Over lezen en schrijven in Multatuli's Ideën. Amsterdam 2008.

Hadewijch, Liederen. Uitgegeven, ingeleid, vertaald en toegelicht door Veerle Fraeters & Frank Willaert. Met een reconstructie van de melodieën door Louis Peter Grijp. Groningen: Historische Uitgeverij, 2009. 425 pp. en vier cd’s. ISBN 978-90-6554-478-0. EUR 49,95. door Ludo Jongen